Een hippe chip voor in uw arm

Heeft u al eens gehoord van de RFID chip? RFID staat voor Radio Frequency Identification Technology, en deze kreet impliceert dat artikelen waar zo’n chip op of in zit met radiogolven uit te lezen en te identificeren zijn.
Een voorbeeld zijn de jeans van Levi’s: u koopt een broek, de identificatiecode van de RFID chip wordt in de database van de winkel opgeslagen en als u met deze zelfde jeans aan uw lijf een volgende keer de winkel binnenloopt wordt u direkt herkend en kan men u een passende aanbieding doen. Bij sommige Wall Mart vestigingen in de VS gaan ze al een stapje verder: daar is de prijs voor een produkt afhankelijk van het “profiel” van de klant. Ook in het Nederlandse paspoort wordt binnenkort een RFID chip opgenomen. Het aantal detectiepoortjes waar uw paspoort (dat u tegenwoordig altijd bij u moet hebben, tenzij u hiervoor uw rijbewijs gebruikt) uitgelezen kan worden zal in de loop van de tijd steeds groter worden. Denk daarbij aan stations, gemeentehuizen, postkantoren, pretparken, enzovoorts.
RFID technologie zal naar verwachting de komende jaren een enorme vlucht nemen, en hoewel er soms handige voordelen aan zitten kunt u zich vast wel voorstellen dat de chip een aantasting van uw privacy kan betekenen.

De volgende stap, die velen ongelooflijk in de oren zal klinken, is het aanbrengen van chips in het lichaam, waarmee het voor de industrie of voor kwaadwilende autoriteiten mogelijk wordt om op een ongekend gedetailleerde manier uw gangen na te gaan.
De bekendste fabrikant van implanteerbare chips is Verichip, en op Verichip’s website kunt u zien dat het hier niet om science-fiction of een complot-theorie gaat, maar dat dit harde realiteit is. Omdat geen verstandig mens zo’n ding in zijn lijf wil hebben bedenkt men van alles om de RFID chip tot een “hebbeding” of zelfs tot “levensreddende noodzaak” te promoveren. Zo zijn er artsen, veelal door Verichip betaald, die graag laten weten hoe belangrijk het is om bijvoorbeeld een zwaargewonde patiĆ«nt snel te kunnen identificeren, en oh wat is zo’n chip dan handig. En wat als u kind ontvoerd wordt? Geef het kind een chipimplantaat en de kans dat u uw zoekgeraakte spruit weer levend terugvind wordt ineens stukken groter. Ook zijn er uitgaansgelegenheden waar u na implantatie van een RFID chip voortaan als VIP-behandeld wordt, en wie wil dat niet?

De bezwaren op het gebied van privacy, medische veiligheid en gegevens-beveiliging worden tot bijzaak gedegradeerd, en de plannen van de industrie om het koppelen van databases extreem ver door te voeren worden volledig doodgezwegen. Ook het feit dat men langs de weg der geleidelijkheid steeds grotere groepen mensen tot implantatie van de chip wil verplichten blijft onderbelicht. Eerst zal het bijvoorbeeld gaan om bewoners van alzheimer-behandelcentra, dan komen de daklozen aan de beurt, daarna asielzoekers en militair personeel, en tot slot ben u aan de beurt. In de Amerikaanse staat Wisconsin is het sinds kort bij wet verboden om mensen tot implantatie van chips te dwingen, blijkbaar is deze wet nodig als bescherming tegen de plannen van de industrie en door de industrie geregeerde politici.Om u niet achteraf (bijvoorbeeld over 15 jaar) te hoeven afvragen waar het toch met uw privacy is misgegaan lijkt het me verstandig dat u zich over de toepassing van de RFID chip goed informeert, dat u anderen stimuleert hetzelfde te doen, en dat u probeert om alles waar een RFID-chip in zit te boycotten.