Het rode potlood of de stemcomputer?

Het is nu ongeveer een jaar geleden dat ik op een Nederlands internetforum een bericht plaatste over de fraudegevoeligheid van stemcomputers. Ik schreef o.a. over het gemak waarmee de software gemanipuleerd kan worden, over medewerkers van stemcomputer-fabrikanten die onder ede hebben toegegeven te hebben gerommeld met de code, over de diverse gevallen in Amerika waarbij stemcomputer-fraude is aangetoond, en over de nauwe banden tussen de CEO’s van de belangrijkste stemmachine-fabrikanten en geheime diensten zoals de CIA.
De leden van het betreffende forum, die zichzelf roemden omdat ze zo goed geïnformeerd meenden te zijn, beschouwden dit massaal als onzinnige complottheorie.

Helaas blijken complottheorieën onrustbarend vaak op waarheid te berusten, en niet zelden ziet de reguliere media zich na verloop van tijd genoodzaakt om voormalige complot-‘theoriën’ als dagelijkse realiteit in het nieuws te brengen. En zo is het notabene de TROS die onlangs aandacht schonk aan de fraudegevoeligheid van stemcomputers. Het volgende citaat komt van de website van trosradar:

Het bedrijf Diebold, leverancier van stemcomputers, kwam zwaar onder vuur te liggen toen bleek dat er makkelijk te knoeien was met de stemcomputers. Kiezers konden meer dan één keer stemmen, konden de software veranderen, en waren in staat de machine te sluiten voordat alle stemmen waren uitgebracht.

Het werd allemaal nog erger toen bleek dat het bedrijf banden bleek te hebben met presidentskandidaat Bush en dat een oud medewerker van het bedrijf toegaf dat er gerommeld was.

Wat moet ik er nog aan toevoegen? Doe mij maar een rood potlood!

potlood.jpg