Een lesje van Hermann Göring

De meeste mensen hebben geen flauw benul van hoe ze door hun regering en media gemanipuleerd worden tot het denken van staats-goedgekeurde gedachten.
Blijkbaar zijn de lessen van de Tweede Wereldoorlog slechts aan onze regeerders besteed geweest, want die hebben wél goed geluisterd naar Rijksmaarschalk Hermann Göring, die op het Proces van Nurenberg in 1946 de volgende tip van de hand deed:

“Natuurlijk willen de gewone mensen geen oorlog, maar uiteindelijk zijn het de leiders van het land die de politiek bepalen, en het is altijd een eenvoudige zaak geweest om mensen zo ver te krijgen, of het nu een democratie is of een fascistische dictatuur, of een parlement of een communistische dictatuur. Stem of geen stem, het volk kan er altijd toe gebracht worden om haar leiders te gehoorzamen. Dat is gemakkelijk. Het enige wat je moet doen is hen vertellen dat ze worden aangevallen, en de pacifisten beschuldigen van gebrek aan patriottisme en dat zij het land blootstellen aan het gevaar. Het werkt in elk land op dezelfde wijze.”

De wereld zou er heel anders uitzien als ook het gewone volk deze woorden op waarde geschat zou hebben.

655.000 doden in Irak, kamervragen over Lingo

Het medische tijdschrift The Lancet publiceerde afgelopen week de resultaten van een wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt dat de Amerikaanse invasie in Irak inmiddels zo’n 655.000 mensen het leven gekost heeft. Ook tijdens de sancties die aan Irak werden opgelegd in de nasleep van de eerste golfoorlog kwamen ruim 500.000 kinderen jonger dan 5 jaar om het leven, met een totaal aantal slachtoffers boven de 1.5 miljoen. Het was het overigens wel waard, althans volgens Madeline Albright in een TV-interview in 1996. Totaal heeft Amerika, met de genereuze steun van Nederland, meer dan 2 miljoen Irakezen naar de andere wereld geholpen. Een genocide van ernorme proporties!

Maar niemand die het er over heeft, want veel belangrijker is kennelijk dat er nog Turken rondlopen die het wagen de Armeense genocide van bijna 100 jaar geleden te ontkennen. “Westerse historici vinden over het algemeen dat er van genocide gesproken moet worden”, aldus Trouw. Dus uiteraard worden we allen geacht dat standpunt over te nemen.
De Fransen nemen het voortouw: die willen voortaan iedereen die betoogt dat het geweld in Armenië slechts het bijkomende gevolg was van het uiteenvallen van het Ottomaanse Rijk opsluiten en hoge boetes laten betalen.

Met zoveel nieuws zou je bijna vergeten dat er de laatste dagen ook een écht belangrijke zaak speelde, eentje waar (terecht) zelfs kamervragen over gesteld zijn: Lingo dreigt van de Nederlandse TV te verdwijnen.

Teletekst meldde over deze vreselijke misstand:

De Tweede Kamer zet vraagtekens bij het plan om het TROS-programma Lingo te schrappen.Netcoördinator Van Dijk van Nederland 1 vindt dat het spel te veel is gericht op ouderen. Nederland 1 moet juist meer jonge kijkers trekken.

Het CDA vindt het een schande als Lingo verdwijnt.De gemiddeld één miljoen mensen die kijken,worden bij het oud vuil gezet,zegt het Kamerlid Atsma. De PvdA zegt dat het plan vragen oproept over de macht van de netcoördinator.

Lucille, we zullen je missen hoor, dit is absoluut het slechtste nieuws van 2006!

Dick Cheney ontmaskerd!

Ditmaal een wat langer artikel dan normaal, maar vooral ook een belangrijk artikel voor wie wil begrijpen wat de ware aard is van de kwaadaardige lieden die zo succesvol zijn in het manipuleren van de mensheid en het creëren van chaos. De vorm van het artikel heb ik enigszins luchtig proberen te houden, maar wees gewaarschuwd: de diepere waarheid kan u slapeloze nachten bezorgen.

Deel 1: zomerkamp voor de elite
De Bohemian Club is een gezelschap bestaande uit ongeveer 2300 mannen, vrijwel allemaal blank, waarvan velen elk jaar voor een twee weken durend zomerkamp bijeenkomen in een bosrijk gebied nabij San Francisco, genaamd de Bohemian Grove. De Bohemian Club is niet zomaar een clubje: tot de leden behoren de allerhoogste Amerikaanse regeringsleiders (zoals George W. Bush en zijn vice-president Dick Cheney), bankiers, industriëlen en mediabonzen. Ook uit Europa zijn doorgaans enkele gasten op het Bohemian Grove zomerfestijn aanwezig, dit jaar was bijvoorbeeld Tony Blair te gast.

In 2000 infiltreerde radio-host en filmmaker Alex Jones tesamen met cameraman Mike Hanson in de Bohemian Grove op de openingsdag van de jaarlijkse samenkomst. Met een verborgen camera legde hij het ‘cremation of care’ ritueel vast, waarbij het elitaire gezelschap symbolisch de zorgen voor de wereld verbrandt, om het gedurende de rest van het verblijf ongegeneerd op een zuipen te kunnen zetten en gek te mogen doen (‘en naakt rond te hollen’, zo noemde voormalig presidentieel adviseur David Gergen dat in een interview met de Los Angeles Times).
Deze zorgen (‘dull care’) worden gesymboliseerd door een nagemaakt menselijk lichaam dat tijdens de ceremonie ritueel verbrand wordt, geofferd aan de ‘Grote Uil van Bohemia’, een ongeveer 12 meter hoog met mos bedekt beeld van een gehoornde uil. Als het zogenaamde offer eenmaal stevig brand scandeert de hogepriester op bezwerende toon ‘laten we de vlammen lezen’. Hoe occult wilt u het hebben? Het ritueel wordt uitgevoerd door de meest vooraanstaande leden van de club, die gehuld in Ku Klux Clan achtige gewaden de rol van priester op zich nemen.

pppic.jpg

Toen met het verschijnen van de film Dark Secrets Inside Bohemian Grove het bestaan van de Bohemian Grove niet langer door de gevestigde orde ontkend kon worden probeerden velen de rituelen goed te praten door te betogen dat het om onschuldig studentikoos vermaak zou gaan, wellicht een beetje ‘over the top’ maar niets om bezorgd over te zijn.
Ik wil u vragen de video zelf te gaan zien (en let vooral ook op het geluid), en nadat u van de verbazing bekomen bent uzelf de vraag te stellen: als u wist dat uw buurman een voorliefde had voor dit soort rituelen, zou u hem dan op uw kinderen laten passen?
Gelukkig passen de Grovers niet op uw kinderen, maar bepalen zij slechts de koers van het wereld gebeuren.

Deel 2: een opmerkelijk boek
In het boek ‘Trance Formation of America‘ beschrijft Cathy O’Brien hoe zij vanaf medio jaren ’70 tot eind jaren ’80 als mind-control slaaf werd misbruikt door de toenmalige regeringsleiders. Op de meest ongelooflijke wijze is ze -als haar getuigenis klopt- gemarteld en verkracht door mensen als George Bush senior, Ronald Reagan en Dick Cheney. De laatste is in het boek prominent aanwezig door zijn sadistische en zeer opvliegende gedrag, maar vooral door de vermeende enorme afmetingen van zijn geslachtsdeel, waar verspreid over het boek maar liefst 4 maal melding van gedaan wordt.

cheney-792576.jpg

Wie het boek leest en bereid is tijd te steken in het onderzoeken van de feiten komt er achter dat een aanzienlijk deel van wat Cathy O’Brien schrijft aantoonbaar waar is. Sinds het verschijnen van dit boek in 1995 is veel van de inhoud door andere bronnen bevestigd, zoals de cocaïne verslaving van Bill Clinton, de rol van de CIA in de drugshandel, en de goedkeuring door het Vaticaan van de pedofiele praktijken van katholieke priesters (zoals onlangs in een BBC documentaire is onthuld).
Zogenaamd omwille van staatsveiligheid zijn de rechtszaken die Cathy O’Brien heeft aangespannen geblokkeerd.

Deel 3: een zomers tafereeltje
Op onderstaande foto ziet u Dick Cheney vrolijk lachend bij de kar van de plaatselijke ijscoman in het zonnetje zitten. Maar wat heeft ie daar in zijn broek hangen? Is dat de ‘oversized’ en ‘unusually large’ penis waar Cathy O’Brien over schreef? De foto is 100% authentiek, en stond 2 jaar geleden afgedrukt in de Milwaukee Journal Sentinel (als u op het plaatje klikt krijgt u een vergroting te zien).
Nadat lezers van deze krant bij de redactie hadden geïnformeerd, schreef fotograaf Dale Guldan dat hij tijdens het verwerken van de foto niet in de gaten had gehad wat er naast de gulle lach van de vice-president nog meer te zien viel. De krant had met het plaatsen van deze foto geen bijbedoelingen.
Op diverse websites kunt u het originele verhaal nog nalezen, de Milwaukee Journal Sentinel heeft het artikel helaas niet meer online-staan.

dickdicksm.jpg


Deel 4: Een kijkje bij de opnames van een snuff-movie:
De veertienjarige Paul A. Bonacci, die al sinds enkele jaren regelmatig door de invloedrijke republikeinse politicus Larry E. King als kind-prostitué wordt meegesleept naar sex-feesten van King’s vele politieke connecties, wordt in juli 1984 samen met een andere jongen (Nicholas) per privé-vliegtuig en auto naar een donker bos gebracht. De lokatie was in de buurt van San Fransico, er groeiden grote woudreuzen, en er stond een gigantisch beeld van een met mos bedekte uil. Pas vele jaren nadat Bonacci zijn verhaal deed werd duidelijk dat het hier om de Bohemian Grove moest gaan.
In de Grove aangekomen werd een derde ventje, volledig naakt, uit een kooi gehaald, waarna de drie jongens werden gedwongen tot de meest ziekelijke vormen van sex, voor een lopende filmcamera. Toen dit ongeveer een half uur aan de gang was verscheen een man ten tonele die Bonacci en Nicholas begon te slaan en ze ruw aan de kant smeet, om vervolgens de derde jongen tot bloedens toe anaal te verkrachten. Daarna werd, onder het oog van de camera, de jongen dwars door zijn hoofd geschoten. De twee nog levende jongen werden vervolgens gedwongen tot bizarre sexuele handelingen met het lijk.
Nog diezelfde avond werd de video voor een gezelschap mannen vertoond, waarbij Paul Bonacci en Nicholas als speeltjes werden doorgegeven van de een naar de ander.

Dit op het eerste gezicht zeer ongeloofwaardige verhaal is te lezen in het boek The Franklin Cover-up, geschreven door de voormalige republikeinse senator John DeCamp, die hier als advocaat mee te maken kreeg in het begin van de jaren ‘90. Aanvankelijk was er slechts sprake van financiële wantoestanden rondom de Franklin Community Credit Union in Omaha, Nebraska, waarvan Larry E. King de directeur was. Bij nader onderzoek kwamen echter de banden aan het licht die King onderhield met diverse zeer-hooggeplaatste lieden binnen de Amerikaanse politiek, die betrokken bleken te zijn bij het ritueel misbruiken, folteren en doden van soms zeer jonge kinderen.
Kort na het verschijnen van het boek werd John DeCamp bedreigd met rechtszaken wegens smaad, maar uiteindelijk zijn alle rechtszaken die zijn gevoerd met betrekking tot deze zaak door DeCamp aangespannen. Ondanks alle tegenwerking (waarvan de lijntjes rechtstreeks naar het Witte Huis lopen) heeft DeCamp enkele belangrijke successen geboekt. Tot deze successen behoren de schadevergoeding van een miljoen dollar die Paul Bonacci toegewezen heeft gekregen, te betalen door Larry E. King, en de veroordeling van King tot 15 jaar gevangenisstraf.

Plotseling lijkt de bizarre getuigenis een stuk minder ongeloofwaardig. Ook hier geldt dat wie zich in de materie verdiept zal vinden dat er nog véél meer redenen zijn om de getuigenis van Paul Bonacci serieus te nemen.

Een belangrijk detail heb ik nog niet genoemd: de bruuske killer was nogal groot geschapen: ‘about 10 inches long’ om precies te zijn. Kijkt u maar op de gescande pagina uit het boek. De tekst is een kopie van wat Bonacci in zijn dagboek had geschreven, dat hij in die tijd bijhield.

Deel 5: wie was de killer?
De moordenaar en kinderverkrachter uit bovenstaande getuigenis kenmerkt zich door extreem gewelddadig optreden (slaan van en smijten met kinderen) en een bijzonder grote piemel. Bovendien is opvallend dat de dader te werk kon gaan in de goed beveiligde Bohemian Grove, waar behalve Alex Jones nog nimmer iemand succesvol heeft weten te infiltreren.
Hoeveel van de circa 2300 Bohemian Club leden zal in het bezit zijn van een penis van ongeveer 10 inch (25 cm) lang? Onderstaand plaatje geeft daar enig inzicht in: een penis van 10 inch is behoorlijk zeldzaam, waardoor het aantal mogelijke verdachten flink gereduceerd wordt.

penischart.jpg
Als u bovendien weet dat Dick Cheney vanwege zijn opvliegende gedrag door Witte Huis insiders nogal eens ‘the beast-man’ genoemd wordt, dan denk ik dat u zelf eindconclusie kunt trekken.

Tbs’er ontsnapt: waar blijft de chip?

Uit het AD van vanochtend:

ROTTERDAM – Tbs’ers op proefverlof moeten een onderhuidse chip geïmplanteerd krijgen, zodat bij ontsnappingen altijd duidelijk is waar ze uithangen. Digitaal brandmerken van zware criminelen moet voorkomen dat ze weer slachtoffers maken. Dat zegt tbs-deskundige en hoogleraar forensische psychiatrie Hjalmar van Marle. Hij reageert daarmee op de ontsnapping van een tbs’er in Rotterdam, die in korte tijd een spoor van gewelddadige misdrijven achterliet.

De infrastructuur om de chip overal waar iemand gaat te kunnen uitlezen ontbreekt volledig, zodat een chipimplantaat nimmer een oplossing had kunnen zijn voor het spoor van geweld dat deze ontsnapte TBS’er heeft achtergelaten. Maar daar rept het artikel het niet over, en in die zin is de implanteerbare chip vergelijkbaar met de stortvloed aan privacy-beperkende maatregelen die in de strijd tegen het terrorisme over ons uitgestort zijn: het helpt geen zier, maar het KLINKT alsof het helpt. Zeker als een ‘tbs-deskundige’ het gezegd heeft, dan moet het wel een goede oplossing zijn.

De PvdA, VVD en de Kamerleden Joost Eerdmans en Geert Wilders zijn voorstander van het onderhuids inbrengen van chips bij tbs’ers. De PvdA en de VVD vinden het voorkomen van zware delicten belangrijker dan de privacy van gedetineerden. PvdA-Kamerlid Aleid Wolfsen: “Zodra zo’n systeem niet te saboteren is, zeg ik: meteen invoeren.”

Herkent u het mechanisme? Probleem – Reaktie – Oplossing.

Via de weg van de geleidelijkheid zullen na TBS’ers ook andere gedetineerden, illegalen, hardrijders, demente bejaarden en militairen aan de beurt komen, tot u zich tenslotte zelf zult moeten aanmelden voor zo’n implantaat in uw arm. En dat is waar het uiteindelijk om te doen is. De rest is spielerij bedoeld om over enkele jaren de hoofdprijs in de wacht te kunnen slepen.
En maakt u zich geen zorgen over de nog ontbrekende infrastructuur: tegen de tijd dat u zelf met een chip rondloopt zal waarschijnlijk elke lantaarnpaal met een scanner uitgerust zijn.

Enfin, nu weet u waarom de 31-jarige tbs’er afgelopen vrijdag zo eenvoudig kon ontsnappen.

Software zoekt en analyseert meningen over regeringsbeleid

Met de steeds krachtiger wordende computers en software is het tegenwoordig mogelijk om nieuwsartikelen en websites automatisch te laten analyseren om te bepalen hoe de auteur tegenover het besproken onderwerp staat. Dit soort ‘sentiment analyse’ software wordt bijvoorbeeld gebruikt om binnen weblogs alle zinnen met de woorden “ik voel” in een database te stoppen en aan de hand van allerlei criteria te analyseren. De grote uitdaging voor de softwaremakers is om de tekst rondom het “ik voel” zodanig te analyseren dat er een betrouwbaar plaatje ontstaat van bloggers die zich blij, te dik, ongelukkig, of te min voelen.
Ik vind het persoonlijk een beetje eng, maar ik wil graag aannemen dat het als onschuldig experiment bedoeld is.

Maar nu heeft ook het Amerikaanse Ministerie voor Nationale Veiligheid deze techniek ontdekt. De New York Times meldde gisteren dat een consortium van universiteiten bezig is met het ontwikkelen van software waarmee de regering in binnen- en buitenland negatieve opinies over het gevoerde beleid kan opsporen. Hier is meer dan 2 miljoen dollar mee gemoeid, en als het klaar is dan kunnen -zo is het plan- potentiële bedreigingen voor de staatsveiligheid worden geïdentificeerd.

Maar al te graag zou ik willen geloven dat de Amerikaanse regering de sentimenten in de schrijvende media wil gebruiken als input om het beleid mee bij te sturen. Wie echter de ontwikkelingen de laatste tijd een beetje gevolgd heeft zal beseffen dat dit de zoveelste stap is met als doel om kritische bloggers en journalisten (zogenaamde ‘terroristen’) monddood te maken. Of gewoon dood….