Over biobrandstoffen en hongerige Mexicanen

Ik had al een hele poos het idee dat de introductie van biodiesel en uit maïs gemaakte ethanol meer te maken heeft met een ziekelijke wens van de wereldelite om voedselschaarste te veroorzaken dan met het opraken van olie of gunstigere milieu-effecten. Wellicht vind u dat wat vergezocht, maar hoe het ook zij, het effect is er niet minder om. Het volgende stukje is overgenomen uit Het Financieel Dagblad van 16 Januari:

Race om ethanol stuwt zelfs tortillaprijs

Maïs is fors duurder geworden. De armen in Mexico betalen de prijs van de zoektocht naar biobrandstoffen.

Mexico staat op zijn achterste benen. Oppositiepartijen protesteren tegen de snelle stijging van de prijs van tortilla’s. Het Mexicaanse volksvoedsel is de laatste maanden verdubbeld in prijs en dat is voor de vijftig miljoen arme Mexicanen een hard gelag.

‘President Felipe Calderón is een leugenaar’, zei de leider van de oppositie López Obrador tijdens een demonstratie. ‘Hij beloofde het volk lagere prijzen, maar we zien het omgekeerde gebeuren. Als de tortilla’s duur blijven, gaat de inflatie omhoog. Straks zal ook de rente wel omhooggaan.’

De ‘tortilla-oorlog’ is te wijten aan de fiks opgelopen prijs van maïs op de termijnmarkt van Chicago. Afgelopen vrijdag tikte het basisingrediënt van tortilla’s het hoogste niveau aan in tien jaar tijd.

mais-1.jpg

Maïs voor levering in maart liep op naar $ 3,965 per schepel. Daarmee is het 67% duurder dan vier maanden geleden. En dat is een opvallende stijging, omdat maïs normaal gesproken altijd wat goedkoper wordt in de maanden na het binnenhalen van de oogst in september. ‘De Amerikaanse boer is spekkoper’, schrijft analist Bill Nelson van effectenhuis AG Edwards in een nieuwsbrief. ‘Al tien jaar ligt de prijs immers rond de $ 2,40.’

De prijsstijging is volgens hem het gevolg van een tegenvallende productie in de VS. Maar belangrijker is een flinke groei van de vraag. Die wordt gestuwd door vraag naar vlees én naar biobrandstoffen.

De toename van de levensstandaard in Azië leidt tot een grote consumptie van vlees en daarom ook van veevoer. Landen als China en Zuid-Korea kunnen niet meer in de eigen behoefte voorzien. Ze importeren daarom steeds meer maïs uit de VS.

De laatste maanden hebben ze hun importen echter sterk opgevoerd. Dit jaar houden vraag en aanbod elkaar nog redelijk in evenwicht, maar volgend jaar zullen er grote tekorten ontstaan, redeneren ze. Om minder afhankelijk te worden van fossiele brandstoffen zet Amerika namelijk sterk in op ethanol, een biobrandstof die onder meer gewonnen wordt uit maïs. Het is de bedoeling om volgend jaar 37 miljard liter te produceren en daarvoor is bijna een kwart van de gemiddelde maïsproductie van de laatste drie jaar nodig. Buitenlandse afnemers zijn daarom begonnen granen te hamsteren.

In Europa worden de graanprijzen nauwelijks beroerd door de vraag uit de biobrandstoffenhoek. Vreemd is dat niet. Slechts 1% van het beschikbare graan wordt tot biobrandstof verwerkt. Europa zet vooral in op biodiesel. Dat wordt vooral uit koolzaad en palmolie gewonnen. Die prijzen nemen de laatste tijd een hoge vlucht.

MARCEL DE BOER

Copyright (c) 2007 Het Financieele Dagblad