De zalmindustrie vergiftigt ons

Het volgende artikel is overgenomen van http://www.ergogenics.org/zalm.html. De in Science gepubliceerde studie waarop het artikel gebaseerd is kunt u hier downloaden.

Op papier is zalm de beste leverancier van omega-3-vetzuren. Op papier. In de echte wereld zit zalm stampvol gif. Amerikaanse toxicologen publiceerden in Science in studie die er niet om liegt.

Dat er verontreiniging in zalm zit was al bekend. Zalm is een roofvis en staat bovenaan de voedselketen. Landbouwgiffen en afvalstoffen van onze industrie lekken al jaren naar de oceanen. Micro-organismen nemen ze op, worden weer gegeten door planktoneters en die planktoneters verdwijnen weer in de maag van roofvissen. Vooral de stoffen die goed oplossen in vet hopen zich op in de dieren die boven aan de voedselketen staan.

In hun studie hebben de Amerikanen niet gekeken naar kwikverbindingen. Dat die in hoge concentraties in roofvissen voorkomen was al bekend. Ze beperkten zich tot organische chloorverbindingen als PCB’s, dioxine en dieldrin, waarvan bekend is dat ze de menselijke hormoonhuishouding en het immuunsysteem verstoren en de kans op kanker verhogen.

De onderzoekers onderzochten in totaal zevenhonderd verschillende partijen zalm. Ze keken naar wilde zalm, maar ook naar gekweekte zalm. De meeste zalm die je tegenkomt is gekweekt. De onderzoekers kochten zalm in Amerikaanse en Europese supermarkten en zalm van kwekerijen en vissers over de gehele wereld. Hun studie is het grootste onderzoek naar organochloorverbindingen in zalm tot nu toe.

Hun eerste conclusie: de gekweekte zalm bevat veel meer gif dan wilde. De onderstaande figuur vergelijkt de gehalten van een ruim dozijn aan chloorverbindingen in gekweekte (donkere kleur) en wilde zalm (lichte kleur). In totaal bepaalden de onderzoekers de concentraties van zo’n veertig giftige chloorverbindingen.

De tweede conclusie: Europeaanse kwekerijen, zoals die in Schotland en Noorwegen, leveren de sterkst verontreinigde vis. Hoe dat komt, bleek uit een analyse van het voer dat de Eurokwekers gebruikten. Dat zat, waarschijnlijk omdat het was gemaakt van vis uit vervuilde zeeën, vol met de gevaarlijke verbindingen.

Hun derde conclusie: de zalm in de Europese supermarkten was het sterkst verontreinigd, waarschijnlijk omdat die vooral van Eurokwekers afkomstig is.

De onderstaande tabel vergelijkt de gehalten van vier belangrijke organochloorverbindingen in verschillende soorten zalm. De rode kleur staat voor ‘gekocht van een kweker’. In welk land die kweker was gevestigd staat onderaan. Gele staatjes staan voor zalm uit de supermarkt, groene staatjes voor wilde zalm.

zalm2.gif

Welke consequenties dat heeft voor de consument staat in de onderstaande tabel. Daarbij is uitgegaan van de normen die de Amerikaanse overheid hanteert voor de maximale inname van deze gifstoffen. De tabel geeft aan hoe vaak per maand consumenten, die hun zalm in de supermarkt kopen, in het bewuste land zalm kunnen eten. In Europa is dat minder dan één keer per maand. Sterker: het kan slechts een paar keer per jaar. De situatie in Nederland en België zal niet veel anders zijn dan die in Frankfurt.

zalm5.gif

De figuur hieronder vertelt hetzelfde, maar dan aan de hand van de herkomst van de vis.

zalm4.gif

De conclusie is duidelijk. Omdat ergonauten (=bodybuilders/fitnessers; commentaar vrijheids.net) hoge doseringen visolie nodig hebben – zes gram per dag is niet ongewoon – moeten ze verdomd goed oppassen waar ze hun visolie vandaan halen. In ieder geval niet uit zalm.

Ronald Hites, Jeffery Foran, David Carpenter, Coreen Hamilton, Barbara Knuth, Steven Schwager. Global Assessment of Organic Contaminants in Farmed Salmon. Science 2004 303: 226-229.