Ron Paul en het Fortuyn effect

De Amerikaanse voorverkiezingen zijn in volle gang. Het lijkt vooral een race te zijn tussen Kwik, Kwek en Kwak, want vrijwel alle kandidaten steunen de oorlog in Iran, willen “alle opties op tafel” als het om Iran gaat, gooien vrijheden en privacy te grabbel in de zogenaamde strijd tegen terrorisme, en hullen zich v.w.b. het samenvoegen van de Verenigde Staten, Mexico en Canada in geheimzinnig stilzwijgen. Verschil tussen republikeinen en democraten is zo goed als afwezig.

Slechts één kandidaat heeft een significant andere agenda, en dat is de republikeinse arts Dr. Ron Paul. Paul heeft vooral de Amerikaanse grondwet en bijbehorende grondrechten hoog in het vaandel staan. Hij staat voor een kleine overheid, die zich zo weinig mogelijk bemoeit met wat burgers wel en niet mogen doen, en hij is pertinent tegen de aanwezigheid van Amerikaanse troepen in het buitenland. “De terroristen haten ons omdat we ongevraagd in elk land de dienst proberen uit te maken”, aldus Paul. Om de failliete economie nog enigszins te redden moeten de troepen die nu in Irak gelegerd zijn zo snel mogelijk terugkeren naar huis. Bovendien moet er een eind gemaakt worden aan het huidige bankierssysteem, waarbij vooral de Centrale Banken (de Federal Reserve) het zullen moeten ontgelden.

Voor Amerikanen die échte veranderingen willen, en dat zijn er veel, is dit een ongekend populaire boodschap, en wetende dat Ron Paul al twintig jaar stemgedrag vertoont dat daadwerkelijk past bij de visie die hij uitdraagt vormt Paul een zeer serieuze bedreiging voor de gevestigde orde. Een beetje zoals Pim Fortuyn bij ons, enkele jaren geleden. Die gevestigde orde, en de bijbehorende mediacriminelen, kennen drie trucs om met zo’n bedreiging om te gaan: negeren, demoniseren en moord. Komt dat een beetje bekend voor?

Enkele dagen terug vergeleek MSNBC verslaggever David Shuster Ron Paul met een terrorist, door tijdens een live TV-uitzending op te merken dat de presidentskandidaat “de Al Qaeda vleugel van de Republikeinse Partij vertegenwoordigt.” Over demoniseren gesproken.

Veel Amerikanen prikken hier doorheen en luisteren na dit soort walgelijke aantijgingen juist extra goed naar wat Ron Paul te zeggen heeft. Ondanks zijn relatieve onbekendheid (doordat de media hem zo weinig mogelijk aandacht geeft) weet Ron Paul een flink aantal kiezers te trekken, en groeit zijn fanatieke aanhang met de dag. Bij de voorverkiezingen van gisteren in Nevada werd Paul bij de republikeinen zelfs tweede, vlak voor John McCain, en op grote afstand van Rudy Guiliani.

Op FOX News ziet dat er ongeveer zo uit:

200108omit.jpg
– Waar is de nummer 2, Ron Paul? –

Mocht Ron Paul onverhoopt de nieuwe Amerikaanse president worden, dan vrees ik dat zijn bestaan nog altijd ontkend zal worden.

Om de analogie met Pim Fortuyn nog even door te trekken: volgens onderzoeksjournalist Daniel Estulin wordt in de hoogste kringen van de machthebbende elite momenteel serieus overwogen een einde te maken aan Paul’s leven. Volgens Estulin zijn de bronnen waarvan deze zorgelijke informatie afkomstig is in het verleden zeer betrouwbaar gebleken.
De tijd zal het leren.