Voormalig Engels Minister: er was helemaal geen debat voorafgaande de Irak oorlog

Uit Het Laatste Nieuws van een week terug:

De Britse regering houdt de notulen van kabinetsvergaderingen in de dagen voorafgaand aan de invasie in Irak in 2003 op slot. Dat heeft minister van justitie Jack Straw vandaag gezegd.
De stukken kunnen inzicht geven in hoe een van de meest omstreden besluiten van toenmalig premier Tony Blair tot stand kwam.
Kabinetsnotulen worden doorgaans minstens dertig jaar geheimgehouden, maar het Britse Informatietribunaal oordeelde onlangs dat het publieke belang in dit geval zwaarder moet wegen dan vertrouwelijkheidsoverwegingen.
Minister Straw zei vandaag dat openbaarmaking schadelijk kan zijn voor de manier waarop de Britse regering werkt. (novum/mvdb)

In de Daily Mail van gisteren wordt door voormalig minister Clare Short onthuld dat de werkelijkheid heel anders in elkaar zit. Er was namelijk geen debat. De hoge heren hadden besloten dat er over het al dan niet legaal zijn van de oorlog tegen Irak niet gesproken mocht worden.

Wel was er volgens Short een vergadering op 17 Maart 2003 om het advies van Attorney General Lord Goldsmith’s te bespreken dat de oorlog legaal zou zijn. Maar toen de genodigden arriveerden kreeg elk een papier waarin in enkele zinnen geschreven stond (door diezelfde Attorney General) dat de oorlog wettig was en dat er geen probleem was. Waarna Tony Blair de discussie die dreigde te ontstaan  afmaakte met een kort “Dat is alles”.

Niemand wilde er nog verder op door gaan, en Clare Short werd duidelijk gemaakt op te moeten houden met het stellen van lastige en onnodige vragen, aldus haar verklaring.

Steun Irak-oorlog stond van tevoren vast

Volgens voormalig topambtenaar Hans Siepel was het een bij voorbaat uitgemaakte zaak: Nederland moest en zou de Amerikanen steunen bij de inval in Irak.
In re.Public, een overheidsmagazine voor hoogopgeleiden, stelt Siepel “we hebben alleen nog naar een passende redenering gezocht.” Bovendien, zo zegt hij, had het kabinet de strategiegroep uitdrukkelijk opgedragen dit geheim te houden.

Of zoals ik de voormalig Duitse minister Andreas von Bülow heb horen zeggen tijdens een 9/11 conferentie in de Jaarbeurs van Utrecht in 2006 “alle Europese ministers wisten dat het verhaal over massa-vernietigingswapens een verzinsel was, maar niemand durfde er iets over te zeggen want het besluit stond al vast”.

Ook vermeldenswaardig in dit verband is dat de Canadese en Australische premiers vrijwel identieke speeches gebruikten om hun regeringen warm te maken voor de oorlog tegen Irak. Blijkbaar hadden ze een kant en klaar script ontvangen van een “verborgen hand achter de schermen” die de touwtjes van beide regeringsleiders stevig in handen had. Het lijkt erop dat die verborgen hand besloten had wat er moest gebeuren, en dat de rest slechts diende als poppenkast en volksvermaak.

Zie hier het YouTube-filmpje met de betreffende speeches:

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=L8YwJC_nBgw]

Obama regering drukt deksel op de martel-doofpot

Amerika heeft gedreigd om Groot Brittannië intelligence-informatie te te onthouden als de bewijzen over de vermeende martelingen van een Brits burger in Guantánamo Bay openbaar gemaakt worden.  De details van hoe de “terrorist” gemarteld zou zijn – en wat de Engelse inlichtingendiensten daar over wisten- moeten vanwege de Amerikaanse dreigementen geheim blijven, aldus de beslissing van het Engelse Hof van Justitie.

Change we can believe in.

Lees verder op timesonline