Smaakversterker E621 maakt onvruchtbaar

Nu er steeds meer mensen te kampen hebben met ernstig overgewicht en de bijbehorende ‘welvaartsziekten’ zoals diabetes en kanker wordt er ook meer onderzoek gedaan naar deze verschijnselen. Dat soort onderzoek wordt meestal uitgevoerd op muizen en ratten. Weet u hoe ze die beestjes in korte tijd lekker vet weten te krijgen? Ze spuiten ze vanaf hun geboorte dagelijks in met een portie MSG, ofwel mono sodium glutaminaat, ofwel E621 smaakversterker. U leest het goed, de standaardmethode om een volvette muis te kweken voor onderzoek naar het verband tussen diabetes en obesiteit is om de proefdieren smaakversterker toe te dienen. MSG heeft een dusdanige inwerking op de hersenen dat het de eetlust met maar liefst 40% verhogen.

Als u er nog nooit op gelet heeft dan zou u bij uw volgende bezoek aan de supermarkt voor de gein eens de labels moeten bekijken van zoutjes, vleeswaar, kant-en klaar maaltijden, soep, sladressing, sausen, sandwich-spread, snacks, en eigenlijk alles wat enigszins gekruid moet smaken. Om u in verwarring te brengen worden bewust verschillende benamingen gebruikt, zoals E621, ve-tsin, gistextract of smaakverbeteraar (om er maar een paar te noemen). Een knappe consument die de boodschappenkar kan vullen zonder dat er MSG-houdende produkten bij zitten!
En wat bij muizen werkt werkt ook bij mensen: we vreten véél meer dan goed voor ons is, worden massaal te dik, en krijgen allerlei ziektes.

Fantastische omzetten voor de farmaceutische industrie zijn het gevolg, en aangezien de grootaandeelhouders van de farmaceuten dezelfde schatrijke bankiers zijn als die de voedingsindustrie in handen hebben, weet u nu waarom het zo moeilijk is om MSG in uw voedingspatroon te vermijden.

Maar helaas is dit niet het hele verhaal. De hierboven genoemde superrijke en invloedrijke bankiersfamilies hebben immers al alle rijkdom die ze zich kunnen wensen. Waar het werkelijk om draait is macht, de macht om de wereld vorm te geven zoals het in hun ogen worden moet. En dat betekent onder andere dat er een einde moet komen aan een overbevolkte wereld die de aardse hulpbronnen er in recordtempo doorheen jaagt. In een eerder artikel heb ik iets geschreven over de zeer elitaire en invloedrijke Bilderberg Groep, waarvan de leden niets liever willen dan het extermineren van 80 of 90% van de wereldbevolking.
Maar wat is de relatie met MSG?

Bij onderzoeken met proefdieren bleek MSG onvruchtbaarheid te veroorzaken. Mannetjesratten die MSG toegediend hadden gekregen waren in minder dan 50% van de gevallen in staat een vrouwtje te bevruchten, terwijl bij de MSG-vrije ratten geen vruchtbaarheids-problemen geconstateerd werden. Bij een ander onderzoek bleek ook de vruchtbaarheid van vrouwtjesratten door MSG te worden geruïneerd, en weer een ander onderzoek toonde aan dat de voorplantingsorganen van hamsters significant door MSG werden aangetast.
In de Westerse wereld heerst een epidimie van echtparen die kampen met verminderde onvruchtbaarheid. Dat is geen toeval. Met pesticiden, produkten voor de persoonlijke verzorging, voedingsadditieven en vaccinaties wordt getracht het menselijke voortplantingsvermogen aan te tasten. En dat is, vermoed ik, de ware reden dat de voedingsindustrie niet zonder MSG kan.

Als u de officiële redenen voor toepassing van MSG wilt weten moet u eens kijken op de website van de Glutamate Association. MSG zorgt er voor dat oudere en zieke mensen, bij wie het smaakgevoel afneemt, meer gaan eten en daardoor minder risico lopen op ondervoeding. Een fraaie doelstelling, vindt u niet?

Groene thee remt uitzaaiing prostaatkanker

Uit: De Morgen, 19 december 2007

Regelmatig groene thee drinken remt de ontwikkeling van prostaatkanker. Dat is de conclusie van een onderzoek van het Japanse ministerie van Gezondheid.

Het onderzoek volgde twaalf jaar lang een groep van 50.000 mannen van 40 tot 69 jaar oud, verspreid over Japan. De mannen die minder dan een kop groene thee per dag dronken, hadden meer last van uitgezaaide prostaatkanker. De studie wijst uit dat wie meer dan vijf kopjes groene thee per dag drinkt, minder kans op deze vorm van kanker heeft (een risico van 0,52 tegen een risico van 1 voor wie minder dan een kopje per dag drinkt).

Op de ontwikkeling van kanker in de prostaat zelf heeft de consumptie van groene thee geen effect, zo blijkt uit de studie. Het gaat enkel om de uitzaaiingen. De hypothese van de onderzoekers is dat catechine, een bestanddeel van groene thee, de ontwikkeling van prostaatkanker elders in het organisme remt.

Medicijn tegen suikerziekte: reeds 80.000 doden

Wat Merck kan, kunnen wij ook, zullen ze GlaxoSmithKline gedacht hebben. Waar Merck’s pijnstiller Vioxx 60.000 doden veroorzaakt heeft, is de schatting dat het tegen diabetesverschijnselen bedoelde Avandia reeds 80.000 mensen een vervroegd levenseinde heeft gebracht. Glaxo had al minimaal een jaar de beschikking over de data waarop een vernietigend onderzoeksrapport gebaseerd is, maar heeft dit stilgehouden en gebagatelliseerd, ook al gaven Glaxo’s eigen data een 30% hogere kans op hartschade aan.
De schatting van 80.000 doden (tussen 1999 en 2006) is afkomstig van Dr. David Graham, een medicijn-veiligheidsexpert van de Amerikaanse Food and Drugs Administration.
Dr. Graham schat dat in diezelfde periode, als gevolg van het gebruik van Avandia, circa 205.000 Amerikanen een hartaanval hebben gehad .

De gekuiste versie van het verhaal stond vandaag in het AD:

‘Suikermedicijn’ gevaarlijk voor diabetici

ROTTERDAM – Duizenden Nederlandse diabetespatiënten hebben mogelijk kans op een hartinfarct of andere, ernstige cardiologische afwijkingen. Deze conclusie trekken Amerikaanse onderzoekers vandaag in JAMA, het wetenschappelijk tijdschrift van de grootste Amerikaanse artsenorganisatie.
Zij stellen dat het middel Avandia (rosiglitazone) de kans op ernstige hartproblemen, zoals een infarct, bijna verdubbelt. Diabetespatiënten slikken het middel om hun bloedsuikerspiegel te verlagen. De onderzoekers adviseren artsen het gebruik van het medicijn in te dammen. Ook roepen zij gezondheidsautoriteiten op te onderzoeken of het middel moet worden verboden.
Met Avandia kunnen artsen het moment dat patiënten insuline moeten inspuiten vaak een tijdje uitstellen. In ons land slikken ruim 40.000 mensen het medicijn.

Zoals vrijwel altijd stelt het instituut dat het meest begaan zou moeten zijn met het lot van de diabetespatiënten, het Diabetes Fonds, dat er geen enkele reden tot zorg is:

Deze week hebben Amerikaanse onderzoekers gewaarschuwd voor het middel Avandia. Dat zou de kans op hartproblemen vergroten. Maar er is ook kritiek op de studie: door de manier van analyseren kunnen de uitkomsten op puur toeval berusten. Er is nu geen reden voor paniek.

(…)

Volgens de onderzoekers verhoogt Avandia de kans op het krijgen van een hartinfarct en lijkt er ook een verband te bestaan met een verhoogde kans op het overlijden aan hart- en vaatziekten.

Die conclusie is veel te voorbarig, aldus Nederlandse internist-endocrinoloog dr. Michaela Diamant van het VUmc in Amsterdam. “De statistische methode van het onderzoek klopt niet. De uitkomsten zijn daardoor afhankelijk van toeval: het kwartje kan op kop of munt vallen.” Overigens noemen ook de onderzoekers zelf de beperkingen van hun onderzoek.

En zo is weer een instituut dat valt onder de ‘Goede Doelen’ ontmaskerd als misdadige organisatie, die de euros van de farmaceuten belangrijker acht dan de gezondheid van de patiënten die ze zegt te vertegenwoordigen.

Expert: MKZ uitbraak gevolg van sabotage

Ongeveer een week geleden werd bekend dat het mond- en klauwzeer virus dat reeds op diverse Engelse boerenbedrijven heeft huisgehouden waarschijnlijk afkomstig is uit een staatslaboratorium waarin ook het farmaceutisch bedrijf Merial Animal Health gehuisvest is. Om de oorzaak van de uitbraak nader te onderzoeken heeft het Institute of Animal Health een expert ingehuurd in de persoon van moleculair bioloog Andrew King. De conclusie van King, in een interview met The Times, is dat het nu tijd wordt dat de politie het onderzoek overneemt, aangezien het opzettelijk laten ontsnappen van het virus de enige overgebleven verklaring voor de uitbraak lijkt te zijn.

050807fm2.jpg

De beveiliging van het laboratorium in Pirbright, en soortgelijke laboratoria, is dermate streng dat virussen uitsluitend kunnen ontnappen als er kwade opzet in het spel is. Medewerkers die in contact zijn geweest met het virus moeten alvorens ze het lab mogen verlaten een douche nemen en al hun kleren wisselen, en dat is slechts één van de vele beveiligingsmaatregelen die -allen bij elkaar opgeteld- het voor virussen onmogelijk maken te ontsnappen, aldus King.

Opvallend#1: het Russische persbureau ITAR-TASS meldt dat er in het laboratorium vorige maand een oefening met levend mond- en klauwzeer virus heeft plaatsgevonden. Wie de terroristische aanslagen van 11 September 2001 en de aanslagen in London en Madrid een beetje bestudeerd heeft weet dat er in al die gevallen ‘toevallig’ oefeningen gehouden werden precies op het moment dat exact datgeen er geoefend werd daadwerkelijk gebeurde. De ideale afleidingsmanoeuvre.

Opvallend#2: ook bij de MKZ-uitbraak van 2001 was er naar alle waarschijnlijkheid sprake van opzettelijke verspreiding van het virus. Er bleek toen een reageerbuis met MKZ-virus uit een geheim staatslaboratorium ontvreemd te zijn, ongeveer 2 maanden voordat het virus op grote schaal toesloeg.
Prettig idee te weten dat het betreffende laboratorium ook ebola, pokkenvirus en miltvuur in opslag heeft.

Hete pepers werkzaam tegen kanker

Volgens een Australische studie is het gunstige effect van chemotherapie als behandelwijze voor kanker veel beperkter dan doorgaans wordt voorgesteld. Professor Graeme Morgan van het Royal North Shore Hospital in Sydney zegt hierover dat van de 62% van de kankerpatiënten die na 5 jaar nog in leven is, chemotherapie een bijdrage levert van slechts 2%. Niet zo vreemd als u bedenkt dat chemotherapie bestaat uit het inspuiten van zwaar giftige chemicaliën die alle weefsels van de patiënt aantasten, waarbij men simpelweg hoopt dat de kanker eerder een gifdood sterft dan de patiënt.

Naast radiotherapie en chirurgie kent de gemiddelde oncoloog helaas geen alternatieven.
Maar wie een beetje rondzoekt op Internet zal volop alternatieve geneeswijzen vinden die kunnen helpen bij de genezing zonder een complete ravage in het lichaam aanrichten.

De BBC besteedde onlangs aandacht aan een nieuwe studie van de Nottingham University waaruit blijkt dat capsaicine, de stof die de scherpe smaak van rode pepers veroorzaakt, de mitochondriën van kankercellen aantast, waarna de betreffende cellen als het ware zelfmoord plegen. Gezonde cellen blijven daarbij onaangetast. Onderzoeker Dr Timothy Bates stelt dat capsaicine, evenals andere stoffen uit de familie der vanilloiden, het hart van de tumorcellen aantast, en dat daarmee mogelijk de achilleshiel van alle kankersoorten ontdekt is.

chili.jpg

Het betreffende onderzoek is uitgevoerd op gekweekte kankercellen zodat niet direct de conclusie getrokken mag worden dat het eten van grote hoeveelheden rode pepers effectief is. Maar als we dit onderzoek combineren met eerdere research naar genetisch gemanipuleerde muizen waarin menselijke prostaatkanker-cellen groeiden, en die een capseine-rijk dieet voorgeschoteld kregen, dan lijkt de conclusie gerechtvaardigd dat het eten van pepers wel degelijk werkzaam is. In de chili’s etende muizen legde maar liefst 80% van de kanker-cellen het loodje!

Helaas valt met rode pepers weinig geld te verdienen, en het zal daarom nog wel even duren voordat artsen beginnen met het voorschrijven van een gepeperd dieet. De famaceuten maken immers de dienst uit, en die zijn vooral geïnteresseerd in een gepeperde rekening.

Bewezen: Vitamine C helpt tegen kanker

In de Westerse wereld sterven jaarlijks miljoenen mensen aan diverse vormen van kanker. Voor de behandeling van deze ziekten weten de meeste artsen weinig anders te bedenken dan het wegsnijden van aangetaste weefsels en het toedienen van zeer giftige ‘medicijnen’. Door patiënten chemotherapie te geven wordt hun leven veelal met 1 of 2 maanden verlengd, waarna de patiënt alsnog sterft, niet ten gevolge van de kanker maar ten gevolge van de vergiftiging.
Omdat met deze ‘geavanceerde’ medicijnen zo verschrikkelijk veel geld verdiend wordt, en omdat de farmaceutische lobby de meest krachtige ter wereld is, wordt het bestaan van andere, betere en goedkopere behandelwijzen zoveel mogelijk onderdrukt.

Linus Pauling, de inmiddels overleden wetenschapper die als enige ter wereld tweemaal een nobelprijs gewonnen heeft, schreef
reeds 30 jaar geleden dat intraveneus toegediend vitamine C de levensverwachting van patiënten in een vergevorderd stadium van kanker aanzienlijk kan doen toenemen.
Dit revolutionaire idee is vanaf het allereerste begin fel afgewezen door de heersende geneeskunst. Om Paulings ongelijk aan te tonen heeft men vervolgens diverse studies uitgevoerd met oraal toegediend vitamine C, maar daarbij zijn de hoge concentraties die nodig zijn om kankercellen te doden niet haalbaar, zoals met intraveneus toegediend vitamine C wel het geval is. De negatieve conclusies die uit deze onderzoeken getrokken zijn hebben derhalve geen enkele relatie met Linus Pauling’s stelling.

In een rapport dat gepubliceerd is in Annals of Internal Medicine in 2004 werd de oorspronkelijke conclusie van Pauling bevestigd, namelijk dat intraveneuze toediening kan zorgen voor vitamine C concentraties in het bloed die voldoende zijn om kankercellen te doden. Gezonde cellen worden daarbij niet aangetast.
In het rapport [Annals Internal Medicine 140:533-7, 2004] werd opgeroepen tot een herevaluatie van vitamine C kankertherapie. Zoals gebruikelijk in dit soort gevallen werd het rapport volstrekt genegeerd door de gevestigde medische orde.

Toch kwam er in maart van dit jaar wederom een rapport uit, gepubliceerd in de Canadian Medical Association Journal, dat aantoont dat intraveneus toegediend vitamine C vergevorderde kankerweefsels kan doen inkrimpen en de levensverwachting van patiënten met vele jaren kan verlengen. Het rapport is opgehangen aan gedetailleerde studies van een drietal gevallen die uitgevoerd zijn conform de laatste richtlijnen van het National Cancer Institute.
De publicatie [Canadian Medical Assn Journal 174: 937-42, 2006] heeft er inmiddels toe geleid dat momenteel op grotere schaal onderzoek gedaan wordt naar het behandelen van kanker met behulp van intraveneus toegediend vitamine C.

Gezien de belangen van de farmaceuten en de beperkte financiële middelen van de onderzoekers zal het waarschijnlijk nog een hele poos duren eer de gemiddelde oncoloog zijn ‘toolbox’ heeft uitgebreid met vitamine C therapie, maar nu dit soort informatie dankij het internet steeds meer gemeengoed wordt lijkt de trend niet meer te stoppen.