Door bliksem getroffen Javaanse jongen verricht wonderbaarlijke genezingen

De 9-jarige Muhammad Ponari was tot vorige maand een heel gewone jongen in een arm dorp in Oost-Java. Totdat hij op een regenachtige dag getroffen werd door de bliksem tijdens het spelen in de voortuin. Tot grote verbazing van zijn speelkameraadjes overleefde hij de blikseminslag zonder gewond te raken. Nog vreemder was dat Ponari op zijn hoofd een steen aantrof zo groot als een ei, en dat hij er plotseling van overtuigd was genezende gaven te hebben.
Een zieke buurjongen was zijn eerste patiënt. De steen werd in een glas water gedaan, en nadat de jongen het glas had leeggedronken verdween de koorts. Een andere buur, een vrouw van in de dertig, was al 15 jaar depressief. Ook zij genas.

ponariMuhammad Ponari doopt zijn “magische steen” in een fles met water

En het ging maar door met de wonderbaarlijke genezingen, aldus Nila Retno, de hoofdman van het dorp. “Ik had een verrekte arm, maar nadat ik er met de steen behandeld water overheen had gedaan was ik plotseling weer okee.” De plaatselijke politieman heeft een verhaal over een jongen die al 5 jaar niets gezegd had. Ponari schudde hem door elkaar, er werd wat gevochten, en even later begon de jongen te praten. De opzienbarende verhalen gingen als een lopend vuurtje in het rond, en al snel stonden honderden dorpelingen in rijen te wachten voor het eenvoudige huisje waar Ponari woont. Nog een weekje later waren het niet alleen de mensen uit het dorp, maar kwamen de zieken, lammen, en nieuwsgierigen van afstanden zover als Maleisië. Met duizenden stonden ze in kilometers lange rijen, met plastic watertassen waarvan ze hoopten dat de inhoud in een geneeskrachtig elixer veranderd zou worden.
Helaas gaven de vele bezoekers aan het dorp nogal wat overlast, en om die reden is Ponari, nadat hij tienduizenden patiënten op miraculeuze wijze had genezen, door de politie naar een onbekende lokatie overgebracht.

Bron: www.theage.com.au

Telekinese: paranormale gave of bedrog?

Psi is de 23e letter van het Griekse alfabet, en wordt vaak gebruikt als symbool voor het vermogen dat ten grondslag ligt aan paranormale verschijnselen zoals buitenzintuigelijke waarneming en telekinese. Als u in Google zoekt op ‘psi wiel’ of ‘psi wheel’ zal u vele artikelen vinden die handelen over de eenvoudigste vorm van telekinese. Een psi wiel is een klein stuk papier dat tot een platte piramidevormige struktuur gevouwen wordt, en vervolgens op een naald of houten prikkertje (welke in een gummetje is gestoken) te balanceren wordt gelegd. Door de handen om het psi-wiel te plaatsen, goed te concentreren, en met al uw geesteskracht te visualiseren dat het psi wiel in beweging komt, gaat het papier op de naald roteren. Telekinese!

psiwheel2.jpg

Bij mijn eigen pogingen lukte het één keertje om het psi wiel te laten draaien, maar ik ben er redelijk van overtuigd dat dit te danken was aan de luchtstroom die door de warmte van mijn handen in gang werd gezet. Geen telekinese dus, maar een simpele truc. Maar is dat alles? Voor Wikipedia is luchtstroming inderdaad een verklaring, maar daarnaast erkent Wikipedia dat het kunstje bij sommigen ook werkt als beweging van lucht als oorzaak wordt uitgesloten, of als de handen ver uit de buurt gehouden worden. Bovendien zijn er mensen, aldus Wikipedia, die beweren dat ze het molentje naar willekeur linksom of rechtsom kunnen laten draaien, en het op elk gewenst kunnen laten stoppen.
Als u via een Google-speurtocht op zoek gaat naar informatie over psi wielen, dan zal u opvallen dat de meeste webpagina’s die iets over het onderwerp te melden hebben uitermate serieus zijn over psi-krachten. In plaats van te vertellen hoe een mooie goochelshow opgetuigd kan worden om uw publiek middels trucage te verbazen wordt in de meeste gevallen doodleuk uitgelegd hoe u door psychische beïnvloeding zelf zo’n psiwiel aan het draaien kunt krijgen. Het heeft er alle schijn van dat psi voor de ingewijden een doodnormale ‘fact of life’ is.

De laatste tijd duiken er steeds overtuigender filmpjes op die de indruk wekken dat er inderdaad sprake is van telekinese. De meest overtuigende video kunt u hier bekijken (de maker van het filmpje staat helaas niet toe dat zijn werk binnen de tekst van websites wordt geïntegreerd). Ook kunt u het hier downloaden als avi-bestand (bestandsgrootte 28 Mb), bij voorkeur met de rechtermuistoets gevolgd door ’save link as..’.
Oordeelt u zelf, is de maker van dit fascinerende filmpje een bedrieger of is hij werkelijk tot telekinese in staat?

De zwaartekracht overwonnen: menselijke levitatie

In dit artikel hoop ik uw interesse te wekken voor een heel bijzonder onderwerp, namelijk menselijke levitatie. Iedereen heeft er wel eens van gedroomd te kunnen vliegen, maar in wakende toestand krijgt niemand het voor elkaar om ‘airborne’ te raken. Of beter gezegd: bijna niemand.
Door de historie heen zijn er in vele culturen getuigenverklaringen opgetekend over mensen die zich los konden rukken uit de greep van de zwaartekracht om een metertje of wat op te stijgen of al vliegend grote afstanden af te leggen. Sommige Tibetaanse monniken hebben zich de kunst van het zweven eigen gemaakt en ook Indiase yogis stonden om dergelijke vermogens bekend. Met name Yogi Pullavar geniet enige bekendheid vanwege demonstraties in 1936 waarbij hij voor 150 getuigen 4 minuten in de lucht bleef zweven.

levitate.jpg

Toen de Yogi uiteindelijk weer op de grond lag verkeerde hij nog steeds in diepe trance, en waren omstanders niet in staat zijn verstijfde gewrichten te buigen.

Zeer betrouwbaar geachte documenten laten zien dat meer dan 200 Katholieke heiligen het vermogen tot levitatie bezaten. Heel bijzonder zijn de goed gedocumenteerde verklaringen over de levitaties van St. Joseph van Cupertino in de zeventiende eeuw. Na 20 jaar spirituele oefening, waarbij hij 7 maal per jaar gedurende 40 dagen vastte, was hij tot levitatie in staat. Zo rees hij onder het toeziend oog van honderden getuigen tijdens een pauselijke audiëntie de lucht in op het moment dat hij de voeten van Paus Urban VIII wilde kussen. De paus was er stellig van overtuigd een wonder aanschouwd te hebben.

san_giuseppe_di_copertino_18th_century_engraving.jpg

St. Joseph van Cupertino heeft dit wonder volgens schriftelijke verslagen uit die tijd honderden keren uitgevoerd, en soms duurde dit maar liefst 2 uur lang. Hij zou hoogtes bereikt hebben tot aan de toppen van de St. Pieter.
In 1767, honderd jaar na zijn dood, werd hij door Paus Clement XIII heilig verklaard.

Onderzoeker en auteur Preston Dennett heeft aan de hand van een groot aantal verslagen over zwevende en vliegende mensen een uitgebreid geschiedenisboek geschreven met als titel Human Levitation: A True History & How-To Guide. Een radio interview waarbij Preston Dennet te gast is in de Jeff Rense show kunt u hier downloaden (klik met de rechter muistoets en kies dan ‘save as..’).

Wie gelooft dat de wereld louter uit materie bestaat zal het bovenstaande waarschijnlijk niet kunnen geloven, ongeacht de aantallen getuigen of de omstandigheden waaronder de levitaties plaatsvonden. De werkelijkheid is echter dat het materiële lichaam slechts een expressie is van de energie waaruit wij werkelijk bestaan, en door meditatie en wilskracht weten sommigen de energieën in en om hun lichaam zodanig te manipuleren dat de zwaartekracht buitenspel gezet wordt.

In de huidige tijd van digitale video en high-tech hulpmiddelen is moeilijk te zeggen wat echt is en wat niet. Bij de levitaties die illusionist (?) Criss Angel vertoont kunnen om die reden vraagtekens gezet worden, ook al stelt Criss Angel zelf nadrukkelijk geen video-effecten toe te passen. Toch zien zijn kunsten er ongelooflijk echt uit.
Een verbazingwekkende video waarin je Criss Angel in diverse settings ziet opstijgen, en waarin hij andere mensen (midden op straat) laat zweven is hier in goede kwaliteit te downloaden. Heel leuk om te branden op DVD en aan familie of vrienden te laten zien.
Voor wie het downloaden van 180 Mb teveel gevraagd is, er is ook een ingekorte versie op Google Video’s te zien.

En nu flink oefenen!

Het graancirkelmysterie

Ongetwijfeld heeft u weleens van graancirkels gehoord, maar waarschijnlijk heeft u zich er niet al te veel in verdiept. Het onderwerp graancirkels is immers meer iets voor zweverige types die geloven dat groene mannetjes in UFO’s naar de aarde komen om hier cirkeltjes te maken. U weet wel beter, uit de krant kent u immers het verhaal over de twee oude Engelse mannetjes die al jaren geleden hebben toegegeven s’nachts het veld in te gaan om met een paar touwen en planken de grap van de eeuw uit te halen. Waarschijnlijk stelt u zich bij graancirkels iets voor zoals dit:

simpelcirkel1.jpg
Cirkel in Hoeven, 7 juli 2006, doorsnede hoofdcirkel is 9 meter

Best grappige cirkeltjes, maar het getuigt van weinig realiteitszin om te veronderstellen dat deze cirkels door iets anders gemaakt zijn dan een stel grappenmakers met een touw en wat planken .

Of zit het ware verhaal misschien toch ingewikkelder in elkaar?

Bekijkt u het volgende plaatje eens:

milkhillsmall.jpg
Formatie in Milk Hill (Engeland), 17 Augustus 2001

Ziet u de donkere stipjes in de middelste cirkel? Als u op het plaatje klikt verschijnt er een grotere foto van deze figuur, waarop duidelijk te zien is dat deze stipjes in werkelijkheid mensen zijn. De figuur bestaat uit ruim 400 cirkels, sommigen met een diameter van 20 meter, en heeft een totale doorsnede van ruim 300 meter. Om zo’n formatie in een korte zomernacht te kunnen maken is het nodig dat ongeveer elke 30 seconden een cirkel gereed komt. Getuige de strakheid en perfectie die u op het volgende plaatje kunt zien kan van snel afraffelen geen sprake zijn:

detail1.jpg

Het is inderdaad zo dat veel van de honderden graancirkels die elk jaar ontdekt worden door mensen gemaakt zijn. De cirkelartiesten zelf, bijvoorbeeld de groep die schuil gaat achter de website http://www.circlemakers.org, zijn er echter doorgaans stellig van overtuigd dat ook andere fenomenen een rol spelen.
Want behalve dat de formaties soms adembenemd zijn, is er meer vreemds aan de hand. Diverse wetenschappers hebben het graan van binnen de cirkels vergeleken met het graan van net buiten de cirkels, en vonden daarbij genetische afwijkingen, gebogen halmen, geëxplodeerde knoppen, afwijkend groeipatronen en vreemde poederdeeltjes. Dit soort constateringen wordt uitsluitend gedaan bij graancirkels die gezien hun perfectie verondersteld worden ‘echt’ te zijn.
Een sluitende verklaringen voor het fenomeen is tot op heden niet gevonden, de cirkels zouden gemaakt zijn door UFO’s, door elektromagnetische velden opgewekt door de aarde, als gevolg van geheime militaire experimenten, door vreemde windpatronen of als rechtstreeks resultaat van menselijk bewustzijn.
Hoewel dit voor u misschien stuk voor stuk onrealistische verklaringen zijn, zult u zien dat als u zich werkelijk in het fenomeen verdiept het idee dat alle graancirkels door mensen met planken en touwen gemaakt worden de meest bespottelijke verklaring van allemaal is.

Een goede pagina met uitgebreidere Nederlandstalige informatie is: http://www.ufowijzer.nl/Graancirkels.html

Leven na de dood? Schaken gaat nog prima!

In een uitgave van de British Society for Psychical Research wordt het verhaal verteld over een schaakpartij tussen de befaamde schaakgrootmeester Victor Korchnoi en de wat minder bekende Hongaarse Geza Maroczy, die plaatsvond in 1985.

Na de 27e zet liet Korchnoi weten er niet van overtuigd te zijn dat hij de partij zou winnen, want hoewel Maroczy tijdens de openingsfase enige tekenen van zwakheid had laten zien, met een verouderde manier van spelen, bleek dit gecompenseerd te worden door een ijzersterk eindspel. Uiteindelijk wist Kortsjnoi een pion te winnen die hij tijdens een toreneindspel verzilverde.

Interessant? Niet echt, ware het niet dat Geza Maroczy op 29 mei 1951 overleden is, en dus al ruim dertig jaar dood was op het moment dat deze match plaatsvond!

De schaakpartij was opgezet door Wolfgang Eisenbeiss, een amateurschaker met een sterke interesse voor paranormaal begaafde mediums. Eisenbeiss had een goede relatie met het medium Robert Rollans, aan wie hij gevraagd had of het mogelijk zou zijn contact te leggen met een overleden schaakgrootmeester om een partij te spelen tegen een nog levende grootmeester. De gedachte hierachter was dat op deze manier het bestaan van leven na de dood aangetoond zou kunnen worden.
Zo gezegd, zo gedaan, en aldus werd contact gelegd met de overleden Maroczy die in het begin van de twintigste eeuw tot de absolute wereldtop had behoord. Victor Korchnoi bleek bereid deze vreemde uitdaging aan te gaan, waarna de partij gestart kon worden.
De specialiteit van Robert Rollans (het medium) was om zonder tussenkomst van zijn eigen gedachten of bewustzijn “automatisch” op te schrijven wat hij vanuit het hiernamaals doorkreeg. Op deze manier werden ook de zetten van Maroczy doorgegeven, waarvan topschakers van nu hebben aangegeven dat deze inderdaad van grootmeester-niveau waren.
Behalve dat er geschaakt werd werden ook vele persoonlijke details uit het leven van Maroczy aan de onderzoekers doorgegeven, wat de hypothese dat er daadwerkelijk contact was met de overleden schaker nog sterker maakte.

De schrijvers van het artikel in de Journal of the Society for Psychical Research (waaronder Eisenbeiss) beschouwen deze zaak als een zeer sterke aanwijzing voor het voortbestaan na de dood. Hard bewijs is het echter niet, want ondanks dat de experimenten zodanig opgezet waren dat de kans op fraude bijzonder klein was (aldus de onderzoekers) valt fraude niet voor 100% uit te sluiten. Voor wie er persé niet aan wil is het natuurlijk overduidelijk: voor hen blijft geen andere mogelijkheid dan fraude over. Voor eenieder die zich voor dit soort informatie wèl openstelt valt er een hele nieuwe wereld te ontdekken.